Ten artykuł dotyczy sekcji piłkarskiej. Zobacz też: artykuły dotyczące innych sekcji Warty Poznań.
KS Warta Poznań
Pełna nazwa Klub Sportowy Warta Poznań
Przydomek Zieloni
Barwy zielono - białe
Data założenia 15 czerwca 1912
Adres Droga Dębińska 12,
61-555 Poznań
Stadion Stadion przy Drodze Dębińskiej,
Poznań, Polska
Liczba miejsc 3000 (2000 siedzących)
Prezes Polska Janusz Urbaniak
Trener Polska Bogusław Baniak
(od 20 września 2007)
Liga I liga (nowa)
2007/08 14. miejsce
2008/09  ?. miejsce
Debiut w I lidze 3 kwietnia 1927, godz. 16:00
Warta – Czarni Lwów 0:3 (0:2)
Barwy drużyny Barwy drużyny Barwy drużyny
Barwy drużyny
Barwy drużyny
 
Stroje
domowe
Barwy drużyny Barwy drużyny Barwy drużyny
Barwy drużyny
Barwy drużyny
 
Stroje
wyjazdowe
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa klubu

Warta Poznań – najstarszy poznański klub piłkarski założony 15 czerwca 1912 roku. Zespół wywalczył w swojej historii dwa tytuły mistrza Polski oraz pięć wicemistrza Polski. Obecnie występuje w nowej I lidze.

Spis treści

edytuj Informacje ogólne

  • Pełna nazwa: Klub Sportowy Warta Poznań
  • Adres: Droga Dębińska 12, 61-555 Poznań
  • Sztab trenerski:
Trener: Bogusław Baniak
I Asystent trenera: Józef Korzeń
II Asystent trenera: Sławomir Najtkowski
Trener napastników: Mirosław Okoński
Trener bramkarzy: Piotr Mowlik

edytuj Sukcesy

edytuj Historia

Ostatnie sezony
Rok Liga Miejsce Mecze Z R P Bramki Pkt ↑↓
1997/98 II liga
grupa zachodnia
15 32 10 4 18 46 - 54 34
1998/99 III liga
III grupa
3 34 18 9 7 50 - 34 63
1999/00 III liga
III grupa
10 34 14 5 15 48 - 52 47
2000/01 III liga
II grupa
2 40 21 11 8 70 - 34 74
2001/02 III liga
II grupa
4
2002/03 III liga
II grupa
12 30 12 4 14 37 - 50 40
2003/04 III liga
II grupa
8 26 10 4 12 42 - 43 34
2004/05 III liga
II grupa
4 30 15 10 5 58 - 28 55
2005/06 III liga
II grupa
2006/07 III liga
II grupa
2 30 15 5 10 48 - 28 50
2007/08 II liga 14 34 7 11 16 29 - 45 32
Mecz z "Ruchem" Hajduki Wielkie w 1937 r.: bronią Kryszkiewicz i Twórz, przy piłce Wilimowski.

W zaborze pruskim polska młodzież, piłkę nożną mogła uprawiać tylko w niemieckich klubach. 15 czerwca 1912 roku sytuacja ta uległa zmianie. Stało się tak za sprawą kilku poznańskich nastolatków: Edmunda i Franciszka Szyców, Stefana Malinowskiego, Mariana Beyma, Czesława Mórkowskiego, Kazimierza Świderskiego i Ludwika Zysnarskiego. Powołali oni do życia pierwszy poznański klub piłkarski i ochrzcili go Warta. Nazwę tą można rozszyfrowywać w dwojaki sposób: największa rzeka regionu oraz trwanie na posterunku, czuwanie. Na barwy obrano zieleń i biel. 18 sierpnia 1912 roku, w swoim pierwszym oficjalnym meczu, warciarze rozgromili berlińską Herthę aż 9:2 Klub zrzeszał coraz więcej młodzieży, która na jego korzyść rezygnowała z gry w zachodnich klubach, odnosząc kolejne zwycięstwa nad niemieckimi drużynami, przybywało również fanów.

Szybki rozwój klubu został zahamowany wybuchem I wojny światowej. Wojny nie przeżyli Franciszek Szyc i Stefan Malinowski.

Okres międzywojenny, to pasmo wielu sukcesów warciarzy – w 17 sezonach w latach 19211938 (w 1924 roku nie rozgrywano mistrzostw) aż 12 razy Zieloni stawali na podium. Poznaniacy świetnie sobie radzili zarówno w rozgrywkach pucharowych (tak wyłaniano mistrza w latach 19211926), jaki w lidze (tak wyłaniano mistrza od 1927 roku). Od 1920 roku klub dysponował własnym obiektem przy ulicy Rolnej. Stadion ten funkcjonował aż do lat 70. XX wieku.

Po raz drugi klub był zmuszony zawiesić działalność przez okupację hitlerowską. W 1939 roku, po zwycięstwie nad Ruchem Chorzów 5:2, warciarze awansowali na 3. miejsce, jednak rozgrywek nie dokończono. Niemcy zniszczyli wiele dokumentów i pamiątek klubowych, wielu warciarzy rozproszyło się po świecie, część z nich już nie wróciła. Jednak tuż po wojnie – 18 marca 1945 roku – zwołano pierwsze powojenne zebranie klubu, reaktywowano na nim jego działalność. Chęć sukcesów była wielka i już w pierwszym powojennym sezonie (1946 rok) Warta zdobyła wicemistrzostwo, ulegając w finałowym meczu stołecznej Polonii (mistrzowie w dwóch sezonach po wojnie byli wyłaniani systemem pucharowym, ligę wznowiono w roku 1948). Rok później aspiracje były jeszcze większe. Warciarze grali jak z nut. W półfinale rozgrywek pokonali AKS Chorzów 4:1 i 2:0, i w finale czekała na nich krakowska Wisła. W stolicy Małopolski Wielkopolanie wygrali 2:0. Zainteresowanie rewanżem w Poznaniu było bardzo duże. Na stadion przy Rolnej przyszedł nadkomplet (ponad 20 000 ludzi). Po emocjonującym meczu, zakończonym zwycięstwem Zielonych 5:2, Warta zdobyła drugie mistrzostwo w swojej historii.

Jednak okres stalinizmu zakończył epokę zwycięstw dla Warty. W 1950 roku doszło do fuzji z klubem HCP, wynikiem czego było zniknięcie historycznej nazwy Warta. Na szczęście okres ten nie trwał długo i 29 grudnia 1956 roku, Walne Zgromadzenie Klubu przywróciło mu dawną nazwę. W 1959 patronat nad Wartą przejęły Zakłady Hipolita Cegielskiego. Potężne zakłady, co prawda nie były w stanie odbudować dawnej świetności klubu, jednak dzięki im znacznie rozwinęła się baza klubu. Warta zyskała środki na przebudowę stadionu, korty tenisowe i boisko treningowe. Po rozejściu się dróg Warty i HCP w 1989 roku, rozpoczęły się pertraktacje w sprawie własności obiektów. Zakończyły się one powodzeniem i stadion Szyca wraz z terenami wokół stał się własnością klubu.

Początek lat 90. XX wieku przyniósł powrót do Ekstraklasy po 43 latach. Był to tylko dwusezonowy epizod (1993/94 i 1994/95). Przełom XX i XXI wieku to przeważnie pierwsza połowa III ligowej tabeli z krótkimi odwiedzinami na zapleczu Ekstraklasy.

W sezonie 2006/2007 zespół zajął 2 miejsce w rozgrywkach II grupy III ligi i zagrał w barażach o 2 ligę z Unią Janikowo. Po osiągnięciu wyników 1:1 w Poznaniu i 2:2 w Janikowie dzięki korzystniejszemu wynikowi na wyjeździe awans wywalczyła Warta.

edytuj Skład drużyny[1]

Bramkarze
1. Polska Łukasz Radliński
2. Polska Szymon Kubicki
28. Polska Łukasz Berczyński
Obrońcy
4. Polska Paweł Ignasiński
5. Polska Wojciech Marcinkiewicz
6. Polska Dariusz Cudny
8. Polska Błażej Jankowski
14. Polska Krzysztof Strugarek
18. Polska Przemysław Otuszewski
24. Polska Maksymilian Jankowski
Pomocnicy
3. Polska Mariusz Ragaman
7. Polska Tomasz Magdziarz (k)
10. Polska Paweł Iwanicki
11. Polska Grzegorz Wan
13. Polska Krzysztof Piskuła
16. Polska Alain Ngamayama
17. Polska Sergio Batata
19. Polska Tomasz Bekas
20. Polska Filip Burkhardt
Napastnicy
9. Polska Marcin Klatt
15. Polska Grzegorz Mania
21. Polska Krzysztof Sikora
22. Polska Marcin Wojciechowski
23. Polska Damian Pawlak



Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne